skip to main | skip to sidebar

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

"Σφυρίζουν αδιάφορα" οι Βρετανοί για τις δηλώσεις Ερντογάν

ΔΕΝ θα ανέμενε κανείς διαφορετική τοποθέτηση από το Φόρεϊν Όφις. Κλήθηκε εκπρόσωπος του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών να σχολιάσει τις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου Πρωθυπουργού, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για το Κυπριακό. Εάν η απάντηση αποσυνδεθεί από την ερώτηση και παρουσιασθεί, κανείς δεν θα αντιληφθεί πως αναφέρεται ή σχολιάζει τις δηλώσεις του κ. Ερντογάν. Γενικές και αόριστες τοποθετήσεις που παραπέμπουν στην πάγια τακτική και λογική πως δεν θα πρέπει να ενοχληθεί η Τουρκία. Να συγκαλυφθεί η κατοχική Τουρκία και να συνεχίσει στον δικό της αμανέ. Το Φόρεϊν Όφις μετά που επανέλαβε το γνωστό και αόριστο ότι υποστηρίζει τις «συνεχιζόμενες συνομιλίες από Κυπρίους για τους Κυπρίους», επιχείρησε να κάνει ένα ακόμη βήμα. Έσπευσε να αναφέρει πως «η Τουρκία μπορεί να διαδραματίσει ένα θετικό ρόλο στις συνομιλίες και την ενθαρρύνουμε τακτικά να το κάνει αυτό». Αυτή είναι όλη και όλη η τοποθέτηση των Βρετανών για τις τοποθετήσεις Ερντογάν, τη στιγμή που ο Τούρκος Πρωθυπουργός έχει ουσιαστικά και πρακτικά τινάξει στον αέρα τις εν εξελίξει απευθείας διαπραγματεύσεις.

Είναι σαφές πως τέτοιες προσεγγίσεις, τέτοιες τακτικές προς μια κατεύθυνση κινούνται και ένα αποτέλεσμα έχουν: Αντί να ενθαρρύνουν την Τουρκία να προβεί σε ενέργειες που θα οδηγήσουν σε μια συμφωνία στο Κυπριακό, καλύπτουν τα μαξιμαλιστικά ξεσπάσματα του νεοσουλτάνου της Άγκυρας. Του προσφέρουν άλλοθι και τον ενθαρρύνουν να κλιμακώνει την αδιαλλαξία του. Θα υποδείξουν προφανώς οι Βρετανοί διπλωμάτες και κυβερνώντες πως στις κατ’ ιδίαν συναντήσεις με Τούρκους αξιωματούχους, προβαίνουν σε υποδείξεις. Ότι, δήθεν, είναι αυστηροί με την Άγκυρα και ζητούν μια διαφορετική στάση και συμπεριφορά. Και έτσι να είναι, όλοι κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Και το αποτέλεσμα είναι πως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είτε δεν ακούει κανένα είτε όχι, συνεχίζει το δικό του δρόμο, αυτό της διχοτόμησης.

Αλλά γιατί να διαφοροποιηθεί ο Ερντογάν; Αισθάνεται οποιαδήποτε πίεση; Έχει οποιοδήποτε κόστος; Καμία πίεση και κανένα κόστος. Και όσο τέτοιες συμπεριφορές συγκαλύπτονται, τόσο θα ενισχύεται ο τουρκικός μαξιμαλισμός. Τόσο η λύση θα απομακρύνεται. Αυτό θέλουν; Μπορεί. Τουλάχιστον, όμως, πρέπει να το πουν ευθέως. Ούτως ή άλλως, κόστος δεν θα έχουν: Ούτε η Τουρκία, ούτε και οι σύμμαχοι της.



Είναι προφανές πως οι Βρετανοί συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο, δεκαετίες τώρα. Είναι τουλάχιστον αφελές, να πιστεύει κανείς πως έχουν αλλάξει από το 1974 μέχρι σήμερα (διάβασε εδώ για τον βρωμερό τους ρόλο στην κυπριακή τραγωδία). Τους "κηδεμόνες" των λαών τους οδηγούσε πάντοτε το συμφέρον και το κέρδος και όχι φυσικά ο... καημός ή η θέληση για επικράτηση της ειρήνης! Έτσι, όλα είναι αποδεκτά, αρκεί να μη θιχτούν τα βρετανικά συμφέροντα και -ταυτόχρονα- να μη φανεί η Βρετανία ως ο "κακός" της υπόθεσης. Μανούλες είναι σε τέτοια θέματα τα... "φιλαράκια" μας...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου